Kumai en morgen naar orang-oetans

Het is, vanwege het onregelmatige vervoer, lastig om in Kumai te komen. Net als we denken voor een dag of vier in Palangka Raya gestrand te zijn, krijgen we hulp van een oude Indonesische heer. De man spreekt nog een beetje nederlands, maar heeft het al 60 jaar niet gesproken. Zijn chauffeur brengt ons bij het juiste bureau om een kaartje voor de nachtbus te regelen.

Kumai ligt aan de rand van het nationale park en is een gezellig dorp en tegen de avond rijden de scooters rondjes over de enige verharde straat. De mensen wonen in houten huisjes. Er staan ook hoge stenen gebouwen – een soort flats van ongeveer vijf verdiepingen – door het hele gebied. Met ramen en deuren, maar er woont niemand. Boven de gebouwen vliegen grote zwermen zwaluwen. Ze maken een hoop kabaal, bijna als parkieten. Ze bouwen hun nesten in de gebouwen voor de chinezen. Zij gebruiken de vogelnestjes voor de soep. Men vertelt ons dat ze 1000 euro per kilo opleveren.

Wel grappig en goed om te weten dat er met het vorige stadje een tijdverschil is van een uur. We zitten in een andere tijdzone.

De boottocht voor de komende drie dagen hebben we nu geregeld. Op naar de orang-oetans en neusapen (en hopelijk een gibbon). Er gaat een kapitein, een kok en een gids mee. Een gids heeft hengelsport als hobby en weet goede visstekken te vinden, maar het is nog niet duidelijk of hij ook mee kan. We zullen het morgen wel zien. Om 9.00 uur worden we opgehaald.

Nou beste volgers...minimaal drie dagen geen nieuws vanuit Kalimantan omdat we in de jungle zitten. We kijken er heel erg naar uit: het groen en de overweldigende geluiden.