Watercowboys en buffels

Dan wenkt een vrouw ons. Snel maakt ze een kamertje vrij in het houten huis en legt twee matrassen op de grond. Haar man, die nu in een andere stad is, is leraar engels en ze hebben drie kinderen. Het is heerlijk (schoon), we zitten op de vloer en krijgen meloen, kaakjes en ice-tea. Dan doet ze haar hoofddoek om. Ze laat ons de smeden van het dorp zien, die een soort messen en kapmessen maken. Bij twee huizen is bij de voordeur een aap aan een touwtje gebonden. In een mandje zit een waterral en een vis. Iedereen groet ons en de helft van de kinderen loopt achter ons aan.

Het lukt ons met enige hulp tegen de avond een boot te regelen. We varen langs de huizen en kinderen duiken het water in, mannen en vrouwen doen de was. Het is er gezellig en er staan veel kleine, schilderachtige houten moskeeën. Na een tijdje slaan we linksaf, want hier zouden de buffels zitten. Het water lijkt doodlopend te zijn door drijvende waterhyacinten – een echte plaag. We raken vast in de bagger en ze blijven lachen. We redden het, en stappen over op een kano. Jana vraagt of we niet te zwaar zijn. De leraar, Jana en ik stappen in, maar dat werkt niet. De kano schept water en iedereen houdt de adem in. We gaan met twee kano´s verder – het gaat, maar blijft oppassen.

In het midden van een groot meer ligt een hardhouten stal. De stal is gebouwd op palen boven water – er is geen vaste grond. Daarbij is een huisje van twee bij twee dat ongeveer drie meter boven het waterpeil staat. Een meter hoger dan de stal. In een overkapt gedeelte van de stal staan buffels die twee maanden tot een half jaar oud zijn. Van de oudere buffels nog geen spoor. Als de zon al oranje kleurt, zien we in de verte beweging. Een grote kudde buffels zwemt in een hoog tempo naar de stal, een boer op een kano stuwt ze op. De kalveren worden nerveus en loeien, piepen en trappelen. Als de boer is aangekomen, opent hij het hek en kunnen de kalfjes naar hun moeders stormen. Dan doen ze dan ook, en een enkeling glijdt verschrikkelijk hard uit over de hardhouten planken. Ze zijn door het dolle heen en wij moeten aan de kant. Dan komen de oudere dieren het water uit, de houten vlonders op. Het is een prachtig gezicht om ze te zien zwemmen en dan de steile houten helling op te klimmen. Het water is echt diep en het is een wonder dat ze het redden. Na een kwartiertje staat de hele stal vol. De ouderen staan in het lopen gedeelte en de kleinste kalfjes zitten weer in het overdekte gedeelte. O ja, deze buffels kosten ongeveer 1000 euro per stuk.

In het dorp is het na achten al snel stil, geen tv, geen radio en iedereen vroeg naar bed. Een heerlijke nacht tegemoet.