Hi allemaal, vanmorgen zijn we vertrokken in een grote stofwolk van vulkanisch as. Er was bijna geen zicht meer door het opwaaien van al die hele fijne stofdeeltjes. We hadden geen mondkapjes, en hopen maar dat het niet al te giftig is geweest.Op de foto hierboven kun je de as zien die op de tempel is neergeslagen....
Dan toch nog maar een verslagje van gisteren.....
Het lukt ons om een scootertje te huren. Hiermee verkennen we de omgeving en ontdekken de mooie traditionele dorpjes in de omgeving. Er wordt veel meer rijst verbouwd op de omliggende veldjes. En ieder dorp heeft zijn eigen specialiteit.
Als we in het midden van een dorp een boer zijn koeien op stal zien voeren, stoppen we even. Maken een praatje en bekijken zijn prachtige runderen. Hij heeft ook een stuk 12 geiten. Ook in een stal en in aparte hokken, een meter boven de grond, een dak boven het hoofd en voerbakken. De geiten worden daarna gevoerd. Ook dit zijn prachtige dieren. Zo´n geit kost ongeveer 500 euro.
Maar we zijn al een tijdje op zoek naar de tofu-fabriekjes, en kunnen ze niet vinden. We vragen de man over tofu. Hoewel hij geen engels spreekt, reageert hij enthousiast: Ja, dit is het dorp van de tofu. Dan komt er nog een andere man en inmiddels zijn ook de kinderen van de familie aangesloten. De andere man geeft aan dat we mee moeten komen. En achter zijn huis staan weer 5 koeien, prachtige dieren. Daar weer voorbij is een schuur die bijna op instorten staat. Het is er aardedonker en je kunt er net staan. Onze ogen moeten eerst aan het donker wennen. In het midden zit een vrouw, die met een grote pan op het veer de tofu kookt. De oven ligt in de grond en is van klei gemaakt en brandt op de koeienmest. Er staan stapels onbewerkte rauwe, witte plakken tofu van ongeveer 50 x 40 cm. Een stukje verder liggen gesneden witte stukken van ongeveer 3 cm lang. Als ze de stukken na het koken apart legt, zijn ze geel geworden en hebben een stevig buitenkant. Er staan tientallen emmers met gekookte tofu. De boer geeft ons steeds verse plakken tofu en iedere keer zegt hij: vitaminen. We eten uit beleefdheid door en geven ook aan dat we onze handen nog vol hebben, maar hij blijft aandringen. We houden er niet zo van, smaakloos en sponzig. Als je de hygiënische omstandigheden ziet, wordt het ook wat minder. De tofu wordt van sojabonen gemaakt en de restanten van de planten voeren ze aan het vee. Het vee is weer bedoeld voor de slacht. Het bedrijfje gebruikt en hergebruikt alle middelen voor het maken van tofu – een soort recycling, niets gaat verloren.
In andere dorpjes maken ze potten, sigaretten (kretek) en noodles.
Lieve Cock en Jana, even een berichtje uit Kamperland. Het heeft even geduurd want Endy heeft een beetje last van "verlatingsangst", hij vindt het vreselijk als ik de kamer uitga. Nu ben ik even snel naar boven gepiept en ben weer helemaal bijgelezen. Wat een ongelooflijk mooie reis. Geniet nog van de laatste week, groetjes van ma.
BeantwoordenVerwijderenWe zullen snel weer thuis zijn en hem verblijden. Ik ga er maar vanuit dat hij ons mist. Je mag best streng zijn en hoewel een hond eigenlijk niet op die manier gestraft mag worden, kun je hem in zijn bench sturen als hij zeurt.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes Jane en Cock