Yogya

Hallo beste lezers, hier een verslagje van onze belevenissen vandaag....

Yogyakarta heeft nog mooie oude wijkjes. Het is een lust om daar te wandelen. Autovrij, kleine huisjes met vogelkooitjes die aan de veranda hangen en mooi onderhouden tuintjes. Sommige bewoners kweken zelfs de mooiste orchideeën op het oude hout in hun tuin. De huisjes zijn vaak wit gekleurd met licht groene deuren en ramen. De mensen groeten en je bent van harte welkom. Bovenal: geen toerist te zien. De wijkjes liggen vooral rond of in Kraton – het zijn verborgen pareltjes.

Kraton is de wijk waar de sultan zetelde. In de wijk wonen nog zo´n 25.000 mensen. De sultan was de heerser van Yogya en omgeving. In kraton ligt zijn ruime paleis. Binnen het paleis is de weelde van voorheen nog zichtbaar. Mooie ornamenten aan de daken van de gebouwen, gekleurde en bewerkte teakhouten pilaren van de grote overdekte plaatsen. Veel van de ramen zijn voorzien van gebrand glas, naar Hollandse stijl. Het paleis is een van de fijnste voorbeelden van de Javaanse architectuur.

Enkele dames houden een theeceremonie. Ze wandelen in processie met een parasol voor de theedraagster naar een gebouw en gaan een donker kamertje in. Daar praten ze en drinken ze thee. Het is deels afgesloten, je kunt alleen maar naar binnen gluren, dus de ceremonie is niet te volgen. Als ze klaar zijn komt de processie van ongeveer 8 dames weer naar buiten, naar hun eigen verblijf. Als toezichthouder en voor het onderhoud kom je overal oudere, waardige mannen in traditionele kledij tegen. Ze hebben veelal een kris op de rug. Het zijn de echte Javanen, zoals je die wilt zien. Ze verblijven in de bijgebouwtjes van het paleis, die niet voor het publiek toegankelijk zijn.

Op de ruime, overdekte ontvangsthal, Bangsal Kencana (Gouden Paviljoen) zingt een groepje vrouwen en heeft een orkest als muzikale begeleiding. Ook dat draagt bij van de sfeer van weleer.

In de wijk praten we met een dierenwinkelier. Hij heeft vooral vissen en is een echte liefhebber. Hij vist ook graag. Hoewel wij dat er niet aan af zien, is 1 vissoort extreem duur. Het is een roofvis uit Kalimantan. Hij is erg enthousiast als we vertellen dat we daar ook gevist hebben. In een bakje zwemt een enorme waterschildpad met een bek die je vingers er van af kunnen bijten. Hier dichtbij was de vogeltjesmarkt, maar de man vertelt ons dat die in 2006 vernietigd door een aardbeving is. Ze zijn de markt nu aan het opbouwen en lijkt bijna klaar. We willen wel naar de vogeltjesmarkt en hij legt uit waar het is. De tijdelijke markt ligt ongeveer 3 kilometer verder.

De vogeltjesmarkt is, zoals verwacht, weer heel bijzonder. De locatie is mooi, een soort park. Er zijn ontelbaar verschillende soorten wilde vogels. Ze hebben de mooiste hanen, echt heel bijzondere rassen. We zagen een kippensoort, zo groot als een vuist, diverse soorten sierduiven en zangvogels.
Een keer per week (morgen) is er een zangvogelwedstrijd, het strijdtoneel staat al klaar met standaarden voor de kooitjes en wedstrijdnummers. De scheids moet dan beslissen wie het mooiste zingt.

Er waren daarnaast kattenrassen, honden en konijnen. Uiteraard ook de inheemse diersoorten, zoals grondeekhoorns, bijzondere soorten muizen, vleermuizen, vliegende vossen. Maar ook sierlijke uiltjes, bergmarmotten, een enorme, meterslange boa constrictor, een soort marterachtige. Als klap op de vuurpijl twee wilde katten. Ze waren nog jong en waarschijnlijk recent gevangen, want je hoefde maar in de buurt te komen en ze bliezen en vielen enorm fel aan. Ze waren zeer agressief, en zeker niet als huisdier te houden.

In de ochtend hebben we de Pasar Beringharjo – de hoofdmarkt – bezocht. Daar verkopen ze batik stoffen en kleding, maar wij hebben vooral gekeken naar de kruiden en traditionele geneesmiddelen. Aardig om te zien dat ze nog steeds het wordt mahpijn (maagpijn) en ambeien gebruiken. De geneesmiddelen bestaan uit bladeren, stukjes in de zon gedroogd hout en kruiden. Meestal moet je er een thee van trekken en dan bij herhaling drinken. Goed tegen vele kwalen.

Benteng Vredeburg is een museum dat bestaat uit een fort. De architectuur is mooi om te zien. De koloniale gebouwen in wit, met grijze deuren, ramen en luiken zijn de moeite waard. Het museum geeft de ontwikkeling van de onafhankelijkheidsbeweging weer. Van de Hollanders zie je weinig tot niets, wel van de misdaden van de Japanners. In ieder gebouw is een expositie van historische taferelen. Overal klinkt vrijheidsstrijders muziek of patriottische liederen. Het is een museum voor vaderlandse trouw.